Την εποχή της ίδρυσης του ελαιοτριβείου, υπήρχαν τρεις ποιότητες λαδιού. Το λάδι πρώτης ποιότητας προερχόταν από τη σύνθλιψη –συμπίεση άγουρων ελαιών και τη γρήγορη επεξεργασία τους. Ήταν βρώσιμο λάδι με υψηλή θρεπτική αξία και <έπιανε> την ανώτερη τιμή στην αγορά, γι΄αυτό και καταναλωνόταν κυρίως από τις υψηλές εισοδηματικές τάξεις. Δεύτερα ήταν τα κοινά λάδια, μαζικής κατανάλωσης, με αρκετή οξύτητα. Χρησίμευαν ενίοτε ως βρώσιμα αλλά και για τα καντήλια των σπιτιών και των εκκλησιών. Μια Τρίτη κατηγορία ήταν τα βιομηχανικά λάδια, μεγάλης οξύτητας, που χρησίμευαν στη σαπωνοποίηση.