Γεγονότα που λάμβαναν χώρα κατά την διάρκεια της συγκομιδής (εκδηλώσεις ) και της εξαγωγής λαδιού.
Α) Η έναρξη της συγκομιδής μέχρι την εξαγωγή λαδιού ήταν η μεγαλύτερη γιορτή ένα διαρκές πανηγύρι του χωριού.
Β) Άφιξη ανθρώπινου δυναμικού (εργατών κλπ) από τα γειτονικά χωριά και χρησιμοποίηση αυτών.
Γ) Ανάπτυξη εμπορίου οικονομίας
Ε) Γνώση προϊόντων καλή διατροφή και καλή υγεία (γεύση χρώμα άρωμα λαδιού την ώρα της παραγωγής)
Ζ) Γνώση βιωμάτων από τον κάματο του Ελαιοπαραγωγού γνώση ηθών εθίμων καλλιέργειες κλπ.
Η) Στα ελαιομαζώματα του χωριού ανεβοκατεβαίνει ο κόσμος , αρχίζει η μεγάλη εποχή για το χωριό.
Οι μαζώχτρες ξεχύνονται παρέες-παρέες φορούν σαλβάρια , μπότες , κουβαλάν καλαμένιο καλάθι στο μπράτσο . Τα χωράφια και οι δρόμοι είναι γεμάτα ραβδιστάδες κι εργάτες. Όλο το χειμώνα όσο δουλεύει η ελιά οι χωριανοί ξυπνούν χαράματα και ξεσηκώνουν όλους στο πόδι.
Όλα τα μονοπάτια βροντούν από τα πέταλα των αλόγων και γαιδουριών. Οι κοπέλες μαζεύουν ελιές με χαρούμενες φωνές και πονηρά γέλια. Είναι η μεγάλη εποχή της ελιάς . Την περιμένουν όλο το χρόνο μαζί με τα γύρω χωριά (Ορεινή, Ξηρότοπος, Βροντού κ.α) όλος ο κόσμος από την ελιά κρέμεται.
Από το καρπερό κλαδί τις ελιάς εξαρτάται η ζήση του.
(περιγράφουν οι αείμνηστοι Νικόλας Χαραλαμπίδης και Λεβεντίδης)
Θ) Επίσκεψη πολλών ανθρώπων από την πόλη των Σερρών και από αλλού για παρακολούθηση του τρόπου συλλογής ελιών δοκιμασία ώριμων και αγορά ελαιόκαρπου και λαδιού αγνού παρθένου με οξύτητα 0,10 ,0,90.
Οι Βούλγαροι κατά την αποχώρηση τους το 1944 ενώ δεν σεβάστηκαν την εκκλησία του χωριού (Άγιος Νικόλαος) καίτοι και οι ίδιοι χριστιανοί, το Ελαιοτριβείο το άφησαν ανέπαφο για λόγους προφανείς.
Δεν υπάρχει Μουσείο υδροκίνητου Ελαιοτριβείου σε ολόκληρο το Νομό Σερρών και την Ανατολική Μακεδονία .
Γιατί η αρχαιότερη ελιά του Ν .Σερρών είναι φυτεμένη στον Ελαιώνα στέκει ορθή και συνεχίζει να καρπίζει.
Το ελαιόλαδο είναι το υγρό χρυσάφι είναι το θρεπτικό μέσο διατηρεί θρεπτικές ιδιότητες του, όταν παρασκευάζεται με μη βιομηχανικό τρόπο (μέσο)
Γίνεται κάποιο πανηγύρι
Στο χωριό
Στις 6 Δεκεμβρίου κάθε χρόνο (σχεδόν με τη λήξη της συγκομιδής και εξαγωγή λαδιού) γίνεται μεγάλο πανηγύρι προς τιμήν του πολιούχου του χωριού του Αγίου Νικολάου και στο οποίο κάνουν δώρο λάδι σε όλες τις εκκλησίες του χωριού για την παραγωγή.
Στις 20 Ιουλίου στη γιορτή του Προφήτη Ηλία γίνεται πανηγύρι και οι αγρότες επισκέπτονται με τον Ιερέα όλα τα λιόδεντρα εκείνη την ημέρα. Γίνεται Λιτανεία μέσα στα διψασμένα χωράφια δεήσεις και προσευχές που αποσκοπούν στην πρόκληση βροχών και δέσιμο καρπού να κρατηθούν οι ελιές μέχρι την ώρα της σοδειάς .
Οι χωρικοί ψάλλουν μαζί με τον παπά ¨Αν λια με την ελιά¨ ¨Του αη Λια μπαίνει το λάδι στην ελιά¨, ¨του αη Λια το βράδυ βάζει η ελιά το λάδι ¨
(Διήγηση από Ηλία Βλάχο-πρόεδρο)
¨Ελιές και αγριελιές στολίζουν το χωριό. Η ελιά του χωριού μας συμπορεύεται και συνομιλεί με την ιστορία όλοι την ξέρουν. Κοτσαμπάσηδες έμποροι μπακάληδες τοκογλύφοι αρχόντοι ξωμάχοι κιρατζήδες, μεσίτες πράκτορες βαρελτζήδες τουλευμτζήδες χαμάληδες καπεταναίοι παπάδες ψευδογιατροί και τα τόσα ρουσφέτια κουνιούνταν και ζούσαν μόνο με λάδι .
Όλοι θα τρέξουν αρκεί να το πούμε στην τηλεόραση κα………
(Από σημειώσεις του μακαρίτη Κωνσταντίνου Α. Βλάχου,
1898-1982, πρακτικός γεωπόνος Ελαιωνίτης)
< Όπου κι αν λάχω κατοικία δεν μου απολείπουν οι καρποί μ΄ εχει ο θεός ευλογημένη κι είμαι γεμάτη προκοπή
Είμαι η ελιά η τιμημένη>>
Κ.Παλαμάς