Το λάδι αποθηκευόταν σε μεγάλα πιθάρια, είτε στο χώρο του ελαιοτριβείου είτε στα σπίτια των ελαιοπαραγωγών. Το χαρακτηριστικό οξυπύθμενο σχήμα των πιθαριών επέτρεπε τη στήριξή τους με μερικό < θάψιμο> στο έδαφος. Τα πιθάρια αυτά είναι γνωστά ως <Μυτιλήνης>, αν και το πιθανότερο είναι ότι κατασκευάζονταν είτε στην μικρασιατική ακτή, είτε στη θρακική Αίνο. Τα τελευταία χρόνια, η αποθήκευση του ελαιόλαδου γίνεται σε μεγάλες μεταλλικές δεξαμενές.