Σε καθεμιά από τις τέσσερις πρέσες αναλογούσε ένας μάστορας και ένας βοηθός, ο καρσινός. Μ ε την βοήθεια του καρσινού, ο μάστορας τοποθετούσε τα τσουμπιά στις πρέσες, δηλαδή < έστηνε τα μπιασκιά>.
Τα τσουμπιά σχημάτιζαν μια στήλη, από τη λεκάνη(πιάτο) έως το κεφαλάρι τουπιεστηρίου (πλάκα). Το μπασκί έπρεπε να είναι πάντοτε <γεμάτο> δηλαδή να μην υπάρχει κενό μεταξύ πιάτου και πλάκας. Για το λόγο αυτό, αν δεν επαρκούσε η σοδειά, οι εργάτες τοποθετούσαν άδεια τσουμπιά. Ασύμμετρη φόρτωση του πιεστηρίου προκαλούσε ζημιές, γι΄αυτό και το <στήσιμοτων μπασκιών> γινόταν μόνο κάτω από την εποπτεία του μάστορα, ο οποίος είχε και την υψηλότερη ιεραρχικά θέση μεταξύ των εργαζομένων στο χώρο παραγωγής.