admin3

Οι σπουδαιότεροι επιφανειακοί υδατικοί πόροι του νομού Σερρών ουσιαστικά είναι οι ποταμοί και χειμαρροπόταμοι, που διασχίζουν το νομό. 

Οι κυριότεροι από αυτούς είναι:

  • Στρυμώνας ποταμός με ελάχιστη παροχή 12 κυβ.μ./sec
  • Αγγίτης ποταμός με ελάχιστη παροχή 4 κυβ.μ./sec
  • Κρουσοβίτης (χείμαρροι) με μέση παροχή 400 lt/sec

Άλλοι υδατικοί πόροι είναι:

  • Το ρέμα Αγκίστρου
  • Το ρέμα Αγίου Ιωάννη
  • Το ρέμα των Ποροϊων
  • Το ρέμα του Ελαιώνα
  • Τα γαλάζια νερά,κ.α.

Στο επιφανειακό υδατικό δυναμικό του νομού συγκαταλέγεται και η λίμνη Κερκίνη, της οποίας η έκταση φθάνει στα 72.700 στρέμματα, όταν το νερό φθάσει στο υψόμετρο των 36,0 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και η χωρητικότητα της ξεπερνάει τα 300.000.000 κυβ.μ. νερού.

 

Ετικέτες

Το Κλίμα

Στο νομό διακρίνονται δύο κλιματικές περιοχές. 

α) η ορεινή του βόρειου τμήματος και
β) η νοτιοανατολική.

Η πρώτη χαρακτηρίζεται από αυξημένο ύψος βροχοπτώσεων, δριμύτερους χειμώνες και βραχεία βλαστική περίοδο. Η μέση μηνιαία θερμοκρασία κατεβαίνει κάτω από τους 15 βαθμούς Κελσίου από τον Οκτώβριο και ανεβαίνει πάλι τον Μάιο. Ψυχρότεροι μήνες είναι ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος. Παρατηρούνται πρώιμοι και όψιμοι παγετοί.

Η δεύτερη κλιματική ζώνη χαρακτηρίζεται από μικρότερου ύψους βροχοπτώσεις, που κυμαίνονται από 500-600χλσ. Η μέση μηνιαία θερμοκρασία κατεβαίνει κάτω από τους 15 βαθμούς Κελσίου το Νοέμβριο, με εμφάνιση ημερών παγετού από τις αρχές του μήνα. Ο ψυχρότερος μήνας είναι ο Ιανουάριος ενώ θερμότεροι είναι ο Ιούλιος και ο Αύγουστος.

Η κατανομή των βροχοπτώσεων παρουσιάζει δύο απόλυτα μέγιστες τιμές, την κύρια το Νοέμβριο και τη δευτερεύουσα το Μάιο.

 

Ετικέτες

Από το 1.628.000 στρέμματα καλλιεργήσιμης έκτασης, τα 1.000.000 στρέμματα βρίσκονται στην πεδιάδα που οριοθετείται συμβατικά ως το υψόμετρο των 50μ. περίπου. 

Από τις πεδινές εκτάσεις αρδεύονται 700.000 στρέμματα. Τα εγγειοβελτιωτικά έργα στο νομό κατασκευάζονται, κυρίως, στο πεδινό τμήμα του διότι εξυπηρετούν τα 2/3 της καλλιεργήσιμης γης.

Σε 400.000 στρέμματα έγινε αναδασμός. Η γεωργία στο νομό θεωρείται πολύ καλά αναπτυγμένη και αποτελεί την κυρίαρχη δραστηριότητα. Υπάρχει ικανό διαθέσιμο υδατικό δυναμικό, τα εγγειοβελτιωτικά έργα έχουν σχετικά χαμηλό κόστος, η αξιοποίηση των έργων φθάνει στο 100% από τον πρώτο χρόνο της κατασκευής τους και βέβαια η γεωργία ασκείται εντατικά με κύριες καλλιέργιες το καλαμπόκι, τη μηδική, τα ζαχαρότευλα, το βαμβάκι, το ρύζι κ.α.

Το ιδιοκτησιακό καθεστώς της καλλιεργούμενης γης αποτελείται κατά 90% από ιδιωτικές εκτάσεις, με μέσο όρο έκτασης κατά οικογένεια 28 στρέμματα

Ετικέτες
Η Οικολογική Ισορροπία Μεταξύ του Ορεινού Όγκου και του Πεδινού Γεωργικού Χώρου
 
Ως το 1900, εκτεταμένα δρυοδάση κάλυπταν το βορεινό, ημιορεινό, τμήμα του νομού από την πόλη των Σερρών ως το δάσος του Λαϊλιά. Όμως, πόλεμοι, οχυρωματικά έργα δηώσεις, άλλες καταστροφές καθώς και ανάγκες αυτοσυντήρησης του πληθυσμού ξεχέρσωσαν τις εκτάσεις αυτές. Στους παλιούς Σερραίους είναι ακόμη και σήμερα ζωντανός ο ήχος του πετάλου των ζώων στα νυχτερινά καλντερίμια, όταν κατέβαζαν λαθραία από τα βουνά ολόκληρα φορτία ξυλείας. Τότε, πριν ακόμα λίγες δεκαετίες, η ελονοσία θέριζε καθημερινά τους ανθρώπους κι όλος ο τόπος έμοιαζε μ΄ένα απέραντο βάλτο. Τίποτε δεν εκαλλιεργείτο στο βούρκο. Απέραντη σα θάλασσα, η λίμνη γέμιζε με βαριά ομίχλη τον τόπο ακόμη και το καλοκαίρι. 

Ο Στρυμώνας μαιάνδριζε κατά τη βόλεψη του, απόλυτος άρχοντας του κάμπου. Και εκεί χαμηλά στα, στα ανατολικά, μια λίμνη φάνταζε γεμάτη οράματα αρχαία. Η Κερκινίτης λίμνη του Αχινού, παλιός ναυπηγικός χώρος του Φιλίππου και του Μ. Αλεξάνδρου,επικοινωνούσε με τη θάλασσα της Αμφίπολης κατεβάζοντας τις τριήρεις μέχρι τα πέρατα του κόσμου.

Έπειτα ήρθε η αποξήρανση της, ήρθε και η διευθέτηση του Στρυμώνα και το μεγάλο Φράγμα της Κερκίνης. Τα νερά τραβήχθηκαν. το χώμα στέριωσε και η γη πύκνωσε ανθρώπους ζωντανούς που ψάχνουν με δύναμη τα σωθικά της : πρόσφυγες από την Μ. Ασία, τον Πόντο, τη Θράκη.

Ένας ζωογόνος κάμπος από αλλουβιακά εδάφη, πρόθυμος,μέστος από ιχνοστοιχεία και νερό, ακτινοβολεί και διαλαλεί την παρουσία του σ' ολόκληρη την Ελλάδα. Από σιτοβολώνας, ο κάμπος γίνεται σιγά-σιγά κήπος της Εδέμ. Βαμβάκια, ρύζια, λαχανικά, τα πάντα σε μια και δυο παραγωγές. Το νερό κάνει το θαύμα του. Τα υδροχαρή δάση παραχωρούν τη θέση τους στο άροτρο και στα άλλα νέα μηχανικά μέσα. Ο καπνός, που κάποτε γέμισε με χρυσό τα χέρια των ταλαίπωρων καλλιεργητών του , τώρα υποχωρεί. Τα φώτα ανάβουν στα πεδινά. Τα ημιορεινά και ξηρικά εδάφη και χωριά υποχωρούν σε ανάπτυξη. Εργοστάσια κτίζονται, λειτουργούν, παράγουν γεωργικά προϊόντα.

Μα κάποτε η αλόγιστη ξυλοκοπή και βόσκηση εκδικούνται. Μεγάλες πλημμύρες από τα ορεινά μεταγγίζουν πέτρες, χώμα και ξύλα στα γεωργικά και πολιτιστικά έργα. Πολυδάπανες επεμβάσεις περιορίζουν το κακό. Φράγματα μεγάλα και μικρά. Κλαδοπλέγματα και ξηρολιθιές. Αναδασώσεις με απαγόρευση της βοσκής δημιουργούν περιαστικά και προστατευτικά πευκοδάση. Αλλά η προσπάθεια ανακόπτεται σιγά-σιγά. Η βοσκή αντιδρά, πιέζει καταστρέφει. Σήμερα τα δάση αυτά είναι πρόωρα γερασμένα από το άγονο του εδάφους. Κυνηγημένα έντονα από το ιδιοκτησιακό καθεστώς τους και υποβαθμισμένα λόγω του είδους τους, σβήνουν σιγά-σιγά χωρίς απογόνους, χωρίς ελπίδα αναγέννησης.

Η γεωργία στον κάμπο ανησυχεί από τις πλημμύρες. Η κτηνοτροφεία στα ημιορεινά και ορεινά προκαλεί τις πλημμύρες και καταστρέφει τα δάση. Ποια σχέση άραγε μπορεί να βρεθεί; Αν οι κτηνοτροφικές δραστηριότητες σ' ολόκληρο τον ημιορεινό όγκο κατανέμονταν ισότροπα και μαζί με τα έργα βελτίωσης των λιβαδιών γίνονταν και οι σωστές αναδασωτικές εργασίες πρώτα στην πληγωμένη γη και μετά ακόμη και στις χέρσες επιφάνειες του κάμπου, δεν θα μπορούσε να αποκατασταθεί μια θετική οικολογική σχέση ανάμεσα στους ορεινούς όγκους του νομού και στον απέραντο πεδινό του χώρο;

Ετικέτες

Κυρίαρχο στοιχείο στο φυσικό περιβάλλον του νομού Σερρών είναι η απέραντη εύφορη πεδιάδα του, που περικλείεται από οροσειρές δασώδεις, με έντονη χειμαρρική δράση. Εξήντα οκτώ χείμαρροι εκβάλλουν στην καταπράσινη αυτή πεδιάδα, "εμπλουτίζοντας" την στο διάβα τους με φερτές ύλες, επιφανειακής και χαραδρωτικής διάβρωσης, συνολικού όγκου 14.000μ3/χλμ2/έτος.

Αυτή η "εδαφορραγία" του νομού, που με τα προϊόντα της διάβρωσης κατακλύζει κυριολεκτικά τις καλλιεργημένες εκτάσεις της πεδιάδας και καταχώνει τα μνημεία του πολιτισμού του νομού, αντιμετωπίζεται με ένα μεγάλο πρόγραμμα διευθέτησης των χειμάρρων, που λειτουργεί συνεχώς από το 1932 με κυμαινόμενη ένταση. Στις νότιες πλαγιές των ορεινών όγκων της Βροντούς, οι λεκάνες απορροής των χειμάρρων χαρακτηρίζονται από ανεπαρκή φυτοκάλυψη (ποσοστό δοσοκάλυψης 15-24%). Έντονα χαρακτηριστικό γνώρισμα αυτής της περιοχής είναι επίσης η λιθολογική της δομή,η οποία αποτελείται, κατά ποσοστό 30-45%, από ευδιάβρωτα εδαφολογικά στρώματα. Τα δάση του νομού, που καλύπτουν έκταση 820.000 σρεμμάτων, έχουν περιοριστεί στον ορεινό όγκο που περιβάλλει την πεδιάδα και μόνο η λευκοκαλλιέργεια - δημόσια και ιδιωτική - ακολουθεί τα αναχώματα του ποταμού Στρυμώνα ως την αποξηραμένη λίμνη της Αχινούς.

Εξάλλου, υδρόβια και υδροχαρή μικροδάση αναπτύσσονται στις άλλοτε στρατιωτικές ζώνες του Στρυμώνα, πάνω από τη γέφυρα του Πετριτσίου, και σ' όλα τα μεγάλα υπό διευθέτηση ορεινά ράματα, στο φαράγγι του Αγγίτη, και στα πηγαία νερά του Αγκίστρου. Στην πεδινή και ημιορεινή περιοχή αναπτύσσονται σημαντικοί υγροβιότοποι, διεθνούς σημασίας και αποδοχής.

Σημαντικότερους από όλους είναι ο υγροβιότοπος της λίμνης Κερκίνης, ένα "θαύμα" του οποίου η μοναδικότητα ολοκληρώθηκε από την τεχνική επέμβαση του ανθρώπου πάνω στα φυσικά χαρακτηριστικά του Στρυμώνα ποταμού. Ένας άλλος σημαντικός, αλλά μικρότερος σε έκταση, υγρότοπος είχε δημιουργηθεί στο παλιό Δέλτα του Στρυμώνα, ο οποίος, όμως, έχει δεχθεί όλες τις αρνητικές επιπτώσεις των μεγάλων οδικών έργων που έγιναν πρόσφατα στην περιοχή, με αποτέλεσμα να αλλάξει στο σημείο αυτό η κοίτη και να δημιουργηθούν οι σημερινές νέες εκβολές του στο Αιγαίο. Από το Στρυμώνα έχουν δημιουργηθεί, διαδοχικά, τα τελευταία είκοσι χρόνια και άλλοι μικρότεροι υγρότοποι, διάσπαρτοι γύρω και ανάμεσα στις ορυζοκαλλιέργειες του νομού, στο κεντρικό μέρος του κάμπου.

Από πλευράς φυσικών καλλονών, η περιοχή του δάσους Λαϊλιά, στην οροσειρά της Βροντούς, αποτελεί μεγάλη αισθητική παρουσία, με ιδιαίτερη μάλιστα φυτοκοινωνιολογική σημασία. Παράλληλα , γεωλογικοί σχηματισμοί με απολιθωμένα ψάρια και φυτά στην περιοχή Σκοπιάς και Γάζωρου προσελκύουν όλο και περισσότερο το επιστημονικό ενδιαφέρον των ειδικών. Στα ανατολικά του νομού το μυθικό Παγγαίο όρος, με τα απροσπέλαστα φαράγγια και τις χρυσοφόρες στοές του Φιλίππου και του Μ. Αλεξάνδρου, υψώνεται φύλακας και ακρίτας στο Βορρά και στη θάλασσα.

Το φαράγγι του Αγγίτη, με τις βαθιές πτυχές και τις κατακόρυφες πλαγιές, γεμάτο μύθους και παραδόσεις, αποστραγγίζει τα τενάγη των Φιλίππων, σε μια μυθική κατασκευή του Φιλίππου της Μακεδονίας.

 

Ετικέτες
Powered by 300x150 tranparent